Mode-sociale netwerken zijn precies hoe ze klinken. Je plaatst een foto van je outfit. Andere mensen geven commentaar. Je vindt vrienden die van zwarte shirts of vintage jurken houden. Met sites als Share Your Look of StyleHive kun je een digitale garderobe samenstellen. Sommige van deze netwerken bestaan als zelfstandige hubs. Anderen, zoals de oude MySpace Fashion-sectie, waren slechts niches binnen grotere platforms.
Maar hier is het echte verhaal. Winkeliers zijn dol op deze sites. Ze zijn de droom van elke online winkel.
ComScore analyseerde dit in 2007. De gegevens waren duidelijk. Hoe meer tijd u op sociale netwerken doorbrengt, hoe groter de kans dat u dingen online koopt. We hebben het over kleding. Muziek. Elektronica. Luxe artikelen. Als u een “zware” gebruiker bent, bent u een doelwit.
In augustus 2007 bezochten 61,2 miljoen mensen onlinewinkels. Ongeveer 25 procent van hen waren zware gebruikers van sociale netwerken. Dat is een kwart van alle consumenten.
De link met kledingmerken is nog sterker. ComScore ontdekte dat meer dan de helft van de bezoekers van sites als Alloy en Hollister in diezelfde maand zware sociale gebruikers waren. Waarom gebeurt dit? Het is mond-tot-mondreclame. Je ziet een blik. Je vindt het leuk. Je klikt door.
FashMatch heeft zijn hele bedrijfsmodel rond deze correlatie gebouwd. Op de site kun je tops, broeken, jurken, schoenen en accessoires kiezen. Je haalt ze bij tientallen merkwinkels. Je maakt een match. Het is een volledige outfit.
Zodra je die wedstrijd hebt gepost, wacht je op de stemmen. Leden rangschikken elkaars stijlen. Je verzamelt fans. Dit zijn in wezen vrienden of volgers. Je kunt ook pronken met je favoriete merken. Elk bericht bevat links om te kopen. Het is naadloze handel, vermomd als spel.
Niet alle modenetwerken gaan over winkelen. Sommige zijn voor professionals. Fashionising richt zich op de Australische markt en richt zich op ontwerpers, modellen, stylisten en fotografen. ModellenHotel is anders. Het is zeer exclusief. Het is alleen voor modellen. Geen gewone browsers toegestaan.
Wat hebben deze sites eigenlijk gemeen?
- Je kunt looks ordenen op recentheid of populariteit.
- Zoekfuncties gebruiken tags als ‘sexy’, ‘zwart’ of ‘shirt’.
- Je kunt andere gebruikers volgen en fan worden van hun stijl.
- Met verlanglijstjes kun je items opslaan die je wilt, maar nog niet hebt gekocht.
- Bij veel daarvan kunt u uw stijl delen op sociale bladwijzersites zoals Digg of del.icio.us.
Het mechanisme is eenvoudig. Je creëert verlangen. Andere gebruikers valideren het. Vervolgens kopen ze de spullen.
Het klinkt eenvoudig. Maar de psychologie erachter is rommelig. We vertrouwen onze collega’s meer dan advertenties. Een foto van een echte persoon die een jas draagt, voelt authentieker aan dan een catalogusfoto. Dat vertrouwen stimuleert de verkoop.
De platforms evolueren. De specifieke sites die hier worden genoemd, zijn mogelijk veranderd of verdwenen. Het onderliggende gedrag blijft bestaan. Mensen kijken online naar kleding. Ze praten over hen. Ze kopen wat ze anderen zien dragen.
Het verband tussen sociale activiteit en detailhandelsuitgaven is niet langer slechts een theorie. Het is een meetbare trend. Zware sociale gebruikers geven meer uit. Modenetwerken vangen die uitgaven op.
Betekent dit dat je alleen maar koopt wat je online ziet? Waarschijnlijk niet. Maar je zult beïnvloed worden. De lus is gesloten. Jij post. Je krijgt feedback. Jij winkelt.
De volgende keer dat u door een modenetwerk bladert, vraagt u zich af wie er kijkt. En wat ze misschien kopen.
