De Musk-OpenAI-puinhoop

3

De slotpleidooien zijn gedaan.

De negenkoppige jury in Oakland, Californië beraadslaagt momenteel. Niets normaals hieraan. Met dank aan rechter Yvonne Gonzalez Rogers. Zij bepaalt wat er naast OpenAI gebeurt. Het proces van de eeuw? Misschien. Of misschien gewoon een heel hard geluid.

Musk klaagde zijn medeoprichters in 2023 aan. Hij zei dat ze hem hadden opgelicht. Iedereen zag het aankomen. Een kattengevecht. Silicon Valley-stijl. De klauwen kwamen er hard uit.

Musk gaf op de stand toe dat hij een kind heeft met OpenAI-topman Shivon Zilie. Je ogen en oren in de kamer, blijkbaar. Altman suggereerde dat Musk meer om internetgrappen gaf dan om het bedrijf dat ze bouwden.

Ghosting in de rechtszaal

Net toen het drama zijn hoogtepunt bereikte, verliet Musk de stad.

Hij beloofde de rechter dat hij zou blijven. Dat deed hij niet. Op naar China. Met een Amerikaanse delegatie. Heeft hij een sanctie gekregen? Rechter Rogers leidt een krap schip. Ze tolereert nul onzin. Niemand heeft nog bevestigd of er papierwerk is ingediend om zijn afwezigheid te excuseren.

De advocaten van OpenAI sloegen toe. “Meneer Musk is er vandaag niet”, zei raadsman William Savitt tegen de jury. “Mijn cliënten zijn hier omdat ze er echt om geven.”

Musks advocaat Steven Molo heeft zijn excuses aangeboden. Beweerde dat Musk gepassioneerd was. Toen lanceerde Molo een metafoor. Altman en Greg Brockman waren als jongens die bij een rotte brug stonden en wandelaars vertelden dat het veilig was. De brug werd “gebouwd op Sam Altman’s versie van de waarheid.”

Handig voor OpenAI, toch? Omdat Musk volgens Molo’s eigen logica nooit bij de brug verscheen. Hij wilde het hout in 2017 gewoon kopen en aan Tesla verkopen.

OpenAI noemde het hoe het eruit zag: Musk hield nooit van de non-profitstatus. Hij wilde gewoon winnen.

“Waar hij om gaf was winnen.”

Molo noemde hun acties ‘het stelen van een goed doel’. Ze noemden zijn reactie ‘zure druiven’.

Wie heeft de kaarten

De jury beslist over feiten. Maar alleen advies. De echte macht ligt bij rechter Rogers. Ze kan de jury volledig negeren. Zij beslist of Musk geld krijgt. Zo ja, hoeveel.

Ze moeten meer hoorzittingen houden. Bespreek remedies. Bepaal of het liefdadigheidsvertrouwen is geschonden. Er is echter één grote vangst.

De verjaringstermijn. Drie jaar. Als Musk vóór augustus 2021 wist dat ze de voorwaarden hadden overtreden? Hij verliest aanzien. Periode.

Musk wil 150 miljard dollar. Veel geluk om dat te krijgen. Rogers is niet verplicht hem een ​​cent te geven. Beide partijen kunnen later ook in beroep gaan. Dit is nog niet voorbij. Bij lange na niet.

De Microsoft-valstrik

Dit is het onderdeel waar niemand genoeg over praat.

Musk klaagt ook Microsoft aan. Hun investering van $10 miljard? Molo zegt dat dit het moment was waarop OpenAI zijn ziel verkocht. Het moment dat de liefdadigheidsinstelling stierf. Hij noemt het anders dan oudere deals. Een ander paard misschien. Of een andere kleur.

De verdediging van Microsoft? Wij weten niets. Laat ons met rust. Uit ons due diligence onderzoek zijn geen alarmsignalen naar voren gekomen.

Ironisch genoeg zou Microsoft Musk kunnen laten zinken.

In 2020 tweette Musk: “OpenAI wordt in wezen vastgelegd door Microsoft.”

Hij zei het publiekelijk. Drie jaar vóór de rechtszaak.

Een non-profitorganisatie die wordt opgevangen door een organisatie met winstoogmerk? Dat klinkt als een vertrouwensbreuk, nietwaar?

Als hij het toen al wist, waarom dan nu aanklagen? Dankzij die klok die wegtikt, zou die tweet uit 2020 hem alles kunnen kosten.

Of niets. Misschien vergeet hij zijn eigen tweets. Waarschijnlijk de meest waarschijnlijke uitkomst van allemaal.