Hoe BIOS POST werkt: de verborgen handdruk voordat uw besturingssysteem start

11

Je klikt op de aan/uit-knop. Het scherm licht op. Een fractie van een seconde zie je scrollende tekst over het aantal geheugens en schijfmodellen. Het is gemakkelijk om te negeren. Het is ook de meest kritische handdruk in de dagelijkse routine van uw computer.

Die tekst is het Basic Input/Output System (BIOS). Of, op nieuwere machines, UEFI-firmware die de moedertaal spreekt. Hoe dan ook, de taak is hetzelfde. Het maakt de hardware wakker. Het zorgt ervoor dat de componenten met elkaar praten. En het overhandigt de sleutels aan het besturingssysteem.

Dit proces wordt POST genoemd. Zelftest bij inschakelen. Het gebeurt voordat Windows, macOS of Linux zelfs maar wordt geladen.

De videokaartcontrole

Het BIOS vermoedt niet alleen dat uw scherm werkt. Het verifieert het.

De meeste moderne grafische kaarten hebben hun eigen mini-BIOS. Deze firmware initialiseert het GPU-geheugen en de processor op de kaart zelf. Het BIOS van het moederbord zoekt hiernaar. Het moet weten dat het display gereed is.

Als de videokaart geen eigen initialisatiecode heeft, kijkt het BIOS naar het moederbord. Het controleert op ROM-chips op het bord die algemene informatie over het videostuurprogramma bevatten. Het laadt dat. Het brengt u naar een basisweergavestatus.

Geen weergave? Geen POST. Je zit vast in het donker.

Koud opstarten versus opnieuw opstarten

Hier wordt de logica interessant. Het BIOS moet weten of u de computer zojuist hebt aangesloten of zojuist opnieuw hebt opgestart.

Het controleert een specifiek geheugenadres: 0000:0472.

Als die locatie de waarde 1234h bevat, weet het BIOS dat het een herstart is. Een warme herstart. Het slaat het zware werk over. De volledige diagnostische run wordt overgeslagen. Er wordt van uitgegaan dat de hardware niet is veranderd. Het gaat gewoon verder waar het gebleven was.

Als de waarde iets anders is? Het is een koude laars. Het systeem is volledig uitgeschakeld. De hardware heeft geen stroom meer. Het BIOS moet helemaal opnieuw beginnen.

De volledige Cold Boot-diagnose

Een koude start is ernstig. Het BIOS voert een reeks tests uit.

Het schrijft naar elk afzonderlijk RAM-adres. Het leest het terug. Het verifieert de gegevensintegriteit. Als het geheugen beschadigd is, zal de computer instabiel zijn. Het BIOS komt er onmiddellijk achter.

Het controleert de PS/2-poorten. Het controleert de USB-poorten. Er wordt gezocht naar een toetsenbord. Er wordt gezocht naar een muis. Zonder invoerapparaten kan het systeem geen fouten rapporteren. Het kan geen opdrachten accepteren.

Er wordt gezocht naar de Peripheral Component Interconnect (PCI)-bus. Als het er een vindt, controleert het elke PCI-kaart die erop is aangesloten. Grafische kaarten. Netwerkadapters. Geluidskaarten. Als een kaart los zit of defect is, detecteert het BIOS dit.

Fouten hier zijn zelden softwareproblemen. Het zijn hardwareproblemen. Een losse stick RAM. Een stervende harde schijf. Een defecte grafische kaart.

Het BIOS vertelt het je. Via een reeks pieptonen. Of een sms-bericht op het scherm. Je hebt waarschijnlijk de piepcodes gehoord. Het zijn morsecodes voor hardwarefouten.

De systeeminventaris

Zodra de hardwarecontroles zijn geslaagd, toont het BIOS u de samenvatting.

Je ziet het processormodel. De hoeveelheid geïnstalleerd geheugen. De status van het diskettestation (ja, ze bestaan ​​nog steeds in de firmwarelogica). De capaciteit van de harde schijf. De BIOS-revisiedatum. De weergavestatus.

Het laadt speciale stuurprogramma’s voor specifieke hardware. SCSI-adapters bijvoorbeeld. Deze komen vaak voor op oudere servers of gespecialiseerde werkstations. Het BIOS haalt de stuurprogramma-informatie rechtstreeks uit het ROM van de adapter. Het toont de details.

Dit is het BIOS dat de vraag beantwoordt: “Waar moeten we mee werken?”

De Bootstrap-reeks

Nu komt het echte werk. Het besturingssysteem opstarten.

‘Boot’ is een afkorting van ‘bootstrap’. De zinsnede “til jezelf op aan je schoenen” komt precies uit dit proces. Het systeem trekt zichzelf omhoog door het besturingssysteem van een opslagapparaat te halen.

Het BIOS controleert de CMOS-instellingen. Dit is het configuratiemenu dat u opent door tijdens het opstarten op F2 of Del te drukken. Er wordt gekeken naar de opstartvolgorde.

Het eerste apparaat in de lijst heeft de prioriteit.

Het BIOS probeert ervan op te starten. Als het apparaat leeg is? Het gaat naar de volgende. Harde schijf. USB-stick. Netwerk opstarten.

Als het een apparaat vindt, zoekt het naar de specifieke systeembestanden. De bootloader. De kern. De stuurprogramma’s die nodig zijn om het besturingssysteem te starten.

Als deze bestanden ontbreken, stopt het proces.

Je hebt deze fout waarschijnlijk gezien. Het gebeurt wanneer je