Hoe internetpakketten uw gegevens in beweging houden

16

Je hebt geen diploma in netwerken nodig om te begrijpen dat het internet op bits draait. Maar als je wat dieper graaft, zul je merken dat het op netwerkpakketten draait. Alles wat u online doet, van het laden van deze pagina tot het verzenden van een korte sms, wordt opgesplitst in kleine stukjes die pakketten worden genoemd. Netwerken die op deze manier met gegevens omgaan, staan ​​bekend als pakketgeschakelde netwerken en vormen de ruggengraat van moderne connectiviteit.

Wanneer u een e-mail verzendt of een webpagina aanvraagt, blaast internet niet alles in één keer op. Het hakt de gegevens in hanteerbare stukken. Een typisch pakket kan ongeveer 1.000 tot 1.500 bytes van uw berichttekst bevatten. Het zijn echter niet alleen ruwe gegevens. Elk deel heeft zijn eigen handleiding. Het bevat het IP-adres van de afzender, het IP-adres van de ontvanger en een teller die het netwerk precies vertelt welk pakket dit is in de totale reeks.

Dit alles verloopt via het Transmission Control Protocol/Internet Protocol (TCP/IP). Dat is de standaardtaal die internet gebruikt om tegen zichzelf te praten.

Waarom gegevens in stukken breken?

Je vraagt ​​je misschien af ​​waarom we niet gewoon het hele bestand in één keer versturen. Het antwoord ligt in efficiëntie en veerkracht.

Zodra een pakket klaar is, wordt het in die milliseconde via de best beschikbare route naar zijn bestemming gestuurd. Hier is het vreemde deel: elk pakketje in uw e-mail kan een ander pad volgen. Sommigen reizen misschien op dezelfde manier. Sommigen raken elkaar misschien pas aan als ze het einde bereiken.

Deze aanpak doet twee cruciale dingen voor uw verbinding:

  1. Load Balancing: Het netwerk kan verkeer direct over verschillende hardwareonderdelen verdelen. Geen enkele server raakt overweldigd terwijl anderen inactief blijven.
  2. Fouttolerantie: Als een router uitvalt of een kabel halverwege de transmissie wordt doorgesneden, vinden de resterende pakketten eenvoudigweg een nieuwe route om de blokkade heen. Het bericht komt nog steeds aan. Het netwerk stopt niet.

Hoe heten ze nog meer?

Terminologie in netwerken kan rommelig zijn. Afhankelijk van de laag van het netwerkmodel of het specifieke type verbinding, kunnen deze pakketten andere namen hebben:

  • Kader
  • Blok
  • Cel
  • Segmenteren

Laat je niet verwarren door de verschillende labels. Ze verwijzen allemaal naar hetzelfde fundamentele concept: kleine, op zichzelf staande gegevenseenheden die over een netwerk reizen.

De anatomie van een pakket

Begrijpen hoe deze stukken in elkaar passen is de volgende stap. We bekijken de specifieke structuur van een netwerkpakket en doorlopen een praktijkvoorbeeld van hoe gegevens van uw scherm naar dat van iemand anders worden verplaatst.

Gegevens verplaatsen zich niet als één gigantische, ondeelbare klodder over het internet. Het wordt gehakt.

De meeste netwerkpakketten zijn in drie afzonderlijke delen opgesplitst. Deze structuur is niet willekeurig. Het is hoe uw apparaat met een ander apparaat praat zonder in de war te raken door de chaos van het internet.

Dit is wat elk onderdeel doet.

De kop: het verzendlabel

In de header staan de instructies. Het vertelt het netwerk wat het moet doen met de gegevens die het vervoert.

Zie het als de envelop.

Het omvat:
– Lengte: Sommige netwerken gebruiken vaste formaten. Anderen hebben de header nodig om aan te geven hoe groot het pakket is.
– Synchronisatie: Een paar bits die het ontvangende apparaat helpen op één lijn te komen met de netwerkklok.
– Pakketnummer: Als u een groot bestand verzendt, wordt het in veel stukken opgesplitst. Dit nummer vertelt de ontvanger welk stuk hij ontvangt.
– Protocol: Is dit een e-mail? Een webpagina? Video streamen? Het protocol definieert het type.
– Bestemmingsadres: Waar het naartoe gaat.
– ** Adres van herkomst: ** Waar het vandaan komt.

Zonder dit zijn de gegevens slechts ruis. Routers kijken naar het bestemmingsadres in de header en controleren hun opzoektabellen. Ze beslissen de volgende hop.

De lading: het vlees

Dit is de lading. Ook wel het lichaam of de gegevens genoemd.

Het is de feitelijke informatie waar u om geeft. De tekst van uw e-mail. De pixels van de afbeelding.

Als het netwerk pakketten met een vaste lengte gebruikt, vult de payload de ruimte mogelijk niet. In dat geval wordt het opgevuld met blanco bits om aan de vereiste afmetingen te voldoen.

In ons e-mailvoorbeeld heeft elk pakket 896 bits ruimte voor payload. De header heeft een lengte van 96 bits. De trailer heeft 32 bits nodig. De totale pakketgrootte is 1.024 bits.

De trailer: de foutcontrole

De trailer of voettekst markeert het einde van het pakket.

Het bevat meestal foutcontrolebits. De meest gebruikelijke methode is Cyclische Redundantiecontrole (CRC).

CRC is verrassend slim.

Hier is hoe het werkt:
1. De afzender telt alle enen in de payload bij elkaar op.
2. Het converteert die som naar een hexadecimale waarde.
3. Die waarde slaat hij op in de trailer.

Wanneer het pakket arriveert, doet de ontvanger hetzelfde. Het telt de 1’s op in de ontvangen payload. Vervolgens vergelijkt het het resultaat met de waarde in de trailer.

Als de cijfers overeenkomen, is het pakket goed.

Als ze niet overeenkomen? De gegevens zijn tijdens het transport beschadigd geraakt. De ontvanger vraagt ​​de afzender het pakket opnieuw te verzenden.

Geen raden. Geen kapotte afbeeldingen. Gewoon een eenvoudige wiskundecontrole.

Samenstellen: het e-mailvoorbeeld

Laten we eens naar een reëel scenario kijken.

Je stuurt een e-mail naar een vriend. Het bericht is 3.500 bits lang.

Het netwerk maakt gebruik van pakketten met een vaste lengte van 1.024 bits.

  • Koptekst: 96 bits
  • Aanhangwagen: 32 bits
  • Beschikbare lading: 896 bits

Om 3.500 bits te verzenden, heb je vier pakketten nodig.

  1. Pakket 1: 896 bits aan payload
  2. Pakket 2: 896 bits aan payload
  3. Pakket 3: 896 bits aan payload
  4. Pakket 4: 812 bits aan payload (de rest)

Elk pakket bevat dezelfde protocolinformatie, uw IP-adres, het IP-adres van uw vriend en een volgnummer (1, 2, 3 of 4).

Routers routeren ze onafhankelijk. Ze kunnen zelfs verschillende wegen bewandelen.

Wanneer ze bij de computer van je vriend aankomen, worden de header en trailer verwijderd. De computer kijkt naar de volgnummers. Het verzamelt de gegevens opnieuw in de juiste volgorde.

De e-mail verschijnt. Geheel.

Veelgestelde vragen over pakketgeschakelde netwerken

Hoe werken pakketten op internet?

Alles wat u online doet, is afhankelijk van pakketten. Elke webpagina wordt geladen als een reeks pakketten. Elke e-mail vertrekt als een reeks pakketten.

Netwerken die op deze manier met gegevens omgaan, worden pakketgeschakelde netwerken genoemd.

Waarom worden gegevens in pakketten verdeeld?

Efficiëntie.

Door gegevens in kleine stukjes op te delen, kan het netwerk de belasting in evenwicht brengen. Het kan verkeer milliseconde voor milliseconde routeren.

Het zorgt ook voor veerkracht. Als een apparaat defect raakt, kunnen pakketten om het probleem heen worden gerouteerd. Het bericht wordt nog steeds afgeleverd. Alleen niet op de snelste manier.

Wat is een pakketstructuur?

Drie delen: maaibord, laadvermogen en aanhanger.

De header bevat instructies. De payload bevat de gegevens. De trailer is voorzien van einde-pakketmarkeringen en foutcontroles.

Is het internet een pakketgeschakeld netwerk?

Ja.

Het internet is een verbindingsloos netwerk. Het maakt voor alles gebruik van pakketschakeling. Er is geen speciale lijn tussen u en de server. Gewoon pakketjes die door een web van routers vliegen.

Meer over netwerken

Als je dieper wilt graven, houden deze onderwerpen rechtstreeks verband met de werking van pakketten:

  • Hoe Ethernet werkt
  • Hoe VoIP werkt
  • Hoe e-mail werkt
  • Wat is een IP-adres?
  • Hoe bits en bytes werken
  • Hoe webservers werken
  • Hoe thuisnetwerken werken
  • Hoe routers werken
  • Hoe internetinfrastructuur werkt

Voor een snelle definitie, bekijk de vermelding van whatis.com over pakketten.