додому Internet i IT How Internet packages ensure the transfer of your data

How Internet packages ensure the transfer of your data

You don’t need a degree in networking to understand that the Internet runs on bits. But if you dig a little deeper, you will find that it runs on network packets. Everything you do online, from loading this page to sending a quick message, is broken up into tiny pieces called packets. Networks that process data in this way are known as packet switched networks, and they are the basis of modern communications.

When you send an email or request a web page, the Internet doesn’t transmit everything at once. Dzieli dane na możliwe do zarządzania części. A typical packet might contain about 1000–1500 bytes of your message body. Nie są to jednak tylko „surowe” dane. Each fragment carries its own “instruction manual”. Zawiera adres IP nadawcy, adres IP odbiorcy oraz licznik, który informuje sieć dokładnie, który pakiet znajduje się w ogólnej sekwencji.

All this is transmitted via the TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) protocol. Jest to standardowy język, którego Internet używa do komunikowania się ze sobą.

Po co dzielić dane na części?

Być może zadajesz sobie pytanie, dlaczego nie wysłać po prostu całego pliku. Odpowiedź leży w wydajności i zrównoważonym rozwoju.

Gdy pakiet jest gotowy, jest wysyłany do miejsca docelowego najlepszą dostępną trasą w danej milisekundie. Oto, co może wydawać się dziwne: każdy pakiet w Twojej wiadomości e-mail może podążać własną ścieżką. Some may follow the same route, others may never cross paths until they reach their destination.

This approach performs two critical functions for your connection:

  1. Równoważenie obciążenia: Sieć może natychmiast dystrybuować ruch pomiędzy różnymi urządzeniami. Żaden serwer nie jest przeciążony, podczas gdy inne są bezczynne.
  2. Tolerancja błędów: Jeśli router ulegnie awarii lub kabel zostanie przecięty podczas transmisji, pozostałe pakiety po prostu znajdą nową trasę wokół przeszkody. Wiadomość jest nadal dostarczana. Sieć się nie zatrzymuje.

Jak inaczej się nazywają?

Terminologia dotycząca sieci może być myląca. W zależności od poziomu modelu sieci lub konkretnego rodzaju połączenia pakiety te mogą być różnie nazywane:

  • Rama
  • Blok
  • Komórka
  • Segment

Nie dajcie się zwieść różnym nazwom. Wszystkie odnoszą się do tej samej podstawowej koncepcji: małych, niezależnych jednostek danych przemieszczających się w sieci.

Anatomia opakowania

Następnym krokiem jest zrozumienie, w jaki sposób te części pasują do siebie. Przyjrzymy się specyficznej strukturze pakietu sieciowego i przeanalizujemy rzeczywisty przykład przenoszenia danych z Twojego ekranu na ekran innej osoby.

Dane nie przesyłają się przez Internet w jednym, gigantycznym, niepodzielnym bloku. Rozpadają się na kawałki.

Większość pakietów sieciowych jest podzielona na trzy odrębne części. Ta konstrukcja nie jest przypadkowa. W ten sposób Twoje urządzenie komunikuje się z innym urządzeniem, nie gubiąc się w chaosie sieci.

Oto, co robi każda część.

Nagłówek: Etykieta wysyłkowa

Nagłówek to miejsce, w którym przechowywane są instrukcje. Mówi sieci, co ma zrobić z danymi, które przenosi.

Wyobraź sobie kopertę.

Obejmuje:
– Długość: Niektóre sieci używają stałych rozmiarów. Inne wymagają nagłówka wskazującego rozmiar pakietu.
– Synchronizacja: kilka bitów pomagających urządzeniu odbierającemu zsynchronizować się z zegarem sieciowym.
– Numer paczki: Jeśli wyślesz duży plik, zostanie on podzielony na wiele części. Numer ten informuje odbiorcę dokładnie, jaką część otrzymuje.
– Protokół: Czy to jest e-mail? Strona internetowa? Przesyłanie strumieniowe wideo? Protokół definiuje typ danych.
– Adres docelowy: Gdzie przesyłane są dane.
– Adres źródłowy: Skąd pochodzą dane.

Bez tego dane są jedynie szumem. Routery sprawdzają adres docelowy w nagłówku i swoje tablice przeglądowe. Wyznaczają kolejny etap trasy.

Pole danych: Esencja

To jest pole danych (ładunek). Nazywany także treścią lub danymi.

To jest informacja faktyczna, która Cię interesuje. Treść Twojego listu. Piksele obrazu.

Jeśli sieć korzysta z pakietów o stałej długości, pole danych może nie wypełniać całej przestrzeni. W tym przypadku jest on dopełniany bitami zerowymi do wymaganego rozmiaru.

W naszym przykładzie e-maila każdy pakiet ma 896 bitów pola danych. Nagłówek ma 96 bitów. Ogon zajmuje 32 bity. Całkowity rozmiar pakietu wynosi 1024 bity.

Ogon: sprawdzanie błędów

Ogon (lub stopka) oznacza koniec opakowania.

Zwykle zawiera bity służące do sprawdzania błędów. Najpopularniejszą metodą jest kod cyklicznej nadmiarowości (CRC).

CRC to niezwykle sprytny mechanizm.

Oto jak to działa:
1. Nadawca sumuje wszystkie jednostki w polu danych.
2. Konwertuje tę kwotę na wartość szesnastkową.
3. Przechowuje tę wartość w ogonie.

Kiedy pakiet dotrze, odbiorca wykonuje tę samą operację. Sumuje jednostki w wynikowym polu danych. Następnie porównuje wynik z wartością w ogonie.

Jeśli liczby się zgadzają, paczka jest dobra.

Jeśli nie pasują? Dane zostały uszkodzone podczas transmisji. Odbiorca prosi nadawcę o ponowne wysłanie pakietu.

Żadnych domysłów. Żadnych uszkodzonych obrazów. Wystarczy proste sprawdzenie matematyczne.

Łączenie wszystkiego w jedną całość: przykład e-maila

Spójrzmy na scenariusz z życia wzięty.

Wysyłasz e-mail do znajomego. Wiadomość ma długość 3500 bitów.

Sieć wykorzystuje pakiety o stałej długości 1024 bitów.

  • Nagłówek: 96 bitów
  • Ogon: 32 bity
  • Dostępne pole danych: 896 bitów

Aby wysłać 3500 bitów potrzebne są cztery pakiety.

  1. Pakiet 1: 896-bitowe pole danych
  2. Pakiet 2: 896-bitowe pole danych
  3. Pakiet 3: 896-bitowe pole danych
  4. Pakiet 4: 812 bitów pola danych (reszta)

Każdy pakiet zawiera te same informacje o protokole, Twój adres IP, adres IP Twojego znajomego i numer kolejny (1, 2, 3 lub 4).

Routery kierują je niezależnie. Mogą nawet wybrać różne ścieżki.

Kiedy dotrą na komputer Twojego znajomego, nagłówek i ogon zostaną usunięte. Komputer sprawdza numery kolejne. Ponownie łączy dane we właściwej kolejności.

Pojawia się litera. Cały.

Często zadawane pytania dotyczące sieci z przełączaniem pakietów

Jak działają pakiety w Internecie?

Wszystko, co robisz w sieci, zależy od pakietów. Każda strona internetowa jest ładowana w serii pakietów. Każdy e-mail jest wysyłany w serii pakietów.

Sieci przetwarzające dane w ten sposób nazywane są sieciami z przełączaniem pakietów.

Dlaczego dane są dzielone na pakiety?

Efektywność.

Dzielenie danych na małe fragmenty pozwala sieci zrównoważyć obciążenie. Może kierować ruchem milisekunda po milisekundie.

Zapewnia to również odporność na błędy. Jeśli jakikolwiek sprzęt ulegnie awarii, pakiety można obejść problem. Wiadomość nadal będzie dostarczona. Po prostu nie jest to najszybszy sposób.

Jaka jest struktura pakietu?

Trzy części: nagłówek, pole danych i ogon.

Nagłówek zawiera instrukcje. Pole danych zawiera informacje. W ogonie znajdują się znaczniki końca pakietu i sprawdzania błędów.

Czy Internet jest siecią z przełączaniem pakietów?

Tak.

Internet jest siecią bezpołączeniową. Do wszystkiego wykorzystuje przełączanie pakietów. Nie ma dedykowanej linii pomiędzy Tobą a serwerem. Tylko pakiety przesyłane przez sieć routerów.

Więcej o sieciach

Jeśli chcesz zgłębić temat, te tematy odnoszą się bezpośrednio do działania pakietów:

  • Jak działa Ethernet
  • Jak działa VoIP
  • Jak działa e-mail
  • Co to jest adres IP?
  • Jak działają bity i bajty
  • Jak działają serwery internetowe
  • Jak działają sieci domowe
  • Jak działają routery
  • Jak działa infrastruktura internetowa?

Aby szybko to ustalić, zapoznaj się z artykułem dotyczącym pakietu na whatis.com.

Exit mobile version